دوستان خوبم دلتنگیهای من شخصیه

خوشبختانه با متین مشکلی ندارم و نخواهم داشت

خیلی هاتون خصوصی گفته بودین که نگران ارتباط من و اون هستین

******************************

نمیدونم چرا هروقت که باید شاد باشم نیستم!

اصلا زمستون خودِ خودِ مرگه

هیچوقت فکر نمیکردم ترم ۴ اینجوری از رشته ای که عاشقانه دوسش داشتم

متنفر شم

به نظرم بزرگترین حماقتم این بود که رفتم پیام نور

نمیفهمم این روش احمقانه ی تدریس رو از کجاشون دراوردن

ولی اینو خوب میدونم که خیلی از دوستام انصراف دادن و به نظرم

چقدر کارشون درست بوده

هیچی درست نیست هیچی!

بدجوری دارم به بن بست زندگیم میرسم

از یکشنبه امتحان دارم و نمونه سوال هر درسی رو که نگاه میکنم

میبینم بزنم به چوب! دریغ از یه سوالی که بلد باشم

تنبلی نکردم درسامو خوندم اما تو این سیستم بخونی نخونی زیاد فرق نداره

به هر حال هر ترم ۲-۳ تا نمره ی زیر ۱۰ خواهی داشت!

یواش یواش منتهی الیه ارزوم داره این میشه که یه جوری بشه اخراجم کنن و راحت شم

خیلی دست و پا زدم که این رخوت زمستون نیاد سراغم

ولی نشد و اومد

نمیدونم مقصر خودم بودم یا دیگران!

ولی کسی کمکم نکرد تا این دورانو بتونم خوب بگذرونم

حتی وقتی خودم سعی کردم به خودم کمک کنم انقدر بهم پشت پا زدن که

اخرش با مغز بیفتم و بشم منایی که امروز شدم

فک کنم یه ۱۰ ماهی بود که پست اینجوری نذاشته بودم شاید چون

هیچ روزی تو این ۱۰ ماه حالم به اندازه ی امروز بد نبود